Σάββατο 8 Απριλίου 2006

Έμπνευση

Μιλούσα χθες, με (τοπικά) γνωστό ζωγράφο για κάποιους πίνακές του.
"Πώς το είπες αυτό; Ξαναπέστο να το λέω για αυτόν τον πίνακα, όταν με ρωτάνε", μου λέει σε κάποια στιγμή.

Προσπαθούσα να του εξηγήσω, πως από τη στιγμή που ένα καλλιτεχνικό έργο "παραδίδεται" στο κοινό, η ερμηνεία του αφήνεται στην υποκειμενικότητα του αποδέκτη που ίσως να βλέπει κάτι που δε θα έβλεπε κάποιος άλλος
Μου είπε πως κι αυτός, όταν ζωγράφιζε, είχε ακριβώς αυτήν την εικόνα, αλλά δεν μπορούσε να την ερμηνεύσει με λέξεις.
"Πες μου να μαθαίνω κι εγώ για τους πίνακές μου", μου είπε αργότερα κατά λέξη. "Αυτό που συλλαμβάνω είναι μόνο η εικόνα, όχι η ερμηνεία της".

Κι έτσι, αρχίσαμε μια συζήτηση για την σύλληψη και την έκφραση των έργων του, μέχρι να αποτυπωθεί στο ορατό σε μας αποτέλεσμα.



Αυτό είναι η έμπνευση λοιπόν. Ετυμολογικά: Εντός+Πνεύμα.

Τη στιγμή, όπου ο καλλιτέχνης δεν είναι μόνο ο εαυτός του, αλλά έχει και την ευαισθησία, μέσα από την ασυνείδητη υπέρβαση, να γίνει αποδέκτης και εκφραστής του Όλου.
"Σα να είναι πεταλούδες που απλώνω το χέρι και τις πιάνω", μου είπε για τις εικόνες που έχει, πριν μετατρέψει κάποια σε πίνακα.

Κάποτε, ο γνωστός συνθέτης Θανάσης Παπακωνσταντίνου, μας είχε πει ακριβώς το ίδιο: "Ντρέπομαι να λέω πως οι συνθέσεις που δημιουργώ είναι δικές μου. Μου δίνουν συγχαρητήρια και δεν ξέρω αν πρέπει να πω ευχαριστώ. Νοιώθω πως από κάπου αλλού μου έρχονται κι εγώ απλώς τις εκφράζω!".


Πολύ παλιά, είχα γράψει το:
"Αρνούμαι να βάλω φυτά στο μπαλκόνι μου
Για να ζω στην ψευδαίσθηση του κήπου
"


Χρόνια αργότερα, διάβασα από την Κ. Δημουλά το:
"Eγώ λουλούδια δεν εκτρέφω στο μπαλκόνι μου.
Bάσκανος μίμηση ολόγυρα με ξεραίνει
"


Οποία συμπτωματική ομοιότης!


Στην ταινία "Μπλε", από την τριλογία του Κισλόφσκι, σε κάποια σκηνή, η ηρωίδα κάθεται σε ένα καφέ συνομιλώντας με ένας φίλο της. Τυχαία, ακούει απ' έξω έναν πλανόδιο μουσικό, να παίζει το βασικό μοτίβο της μεγαλειώδους σύνθεσής της που δεν άκουσε ποτέ κανείς και είχε καταστρέψει.
Γεμάτη περιέργεια, τον ρωτάει πού άκουσε αυτό που παίζει κι εκείνος απαντάει πως είναι απλά ένας μουσικός που αυτοσχεδιάζει... (ή κάπως έτσι - πάει πολύς καιρός που την είδα και δεν θυμάμαι ακριβώς τους διαλόγους).
Ο Κισλόφσκι εξηγεί, ότι επίτηδες έβαλε αυτήν τη σκηνή, για να δείξει πως όλα ίπτανται ήδη γύρω μας κι εμείς απλώνουμε το χέρι και τα οικειοποιούμαστε.

Για να γίνει όμως αυτό, πρέπει να είμαστε έτοιμοι σαν άτομα. Κατά πρώτον, ευαισθητοποιημένοι, ανοιχτοί νοητικά και υπεραισθητικά θα έλεγα και κατά δεύτερον, να έχουμε την κατάλληλη συγκέντρωση και προσοχή (συνειδητά ή ασυνείδητα) εκείνη τη στιγμή, για να συλλάβουμε την έμπνευση.
Κατά την ταπεινή μου γνώμη, εφ' όσον ζούμε μέσα σε έναν υλικό κόσμο, όσο ασύλληπτα και αμέτρητα και να είναι τα όριά του, είναι εξ ορισμού περιορισμένος. 
Είναι η θνητότητα στη φύση της ύλης (όχι με την έννοια του γνωστού θανάτου, μια και η ύλη όπως ξέρουμε απλώς αλλάζει ενεργειακή μορφή).
Όλες μας οι εκδηλώσεις, με όσο λεπτά ενεργειακά πεδία και να "υπάρχουν" στον χωροχρόνο, όσο και να μοιάζουν μη αισθητηριακά ανιχνεύσιμες στην περιορισμένη αντίληψή μας, δεν παύουν να αποτελούν εκφάνσεις της ύλης.
Σα να λέμε, πως όλα συνεχίζουν να υπάρχουν γύρω μας και τίποτε δεν χάνεται ποτέ. Οι σκέψεις μας, τα συναισθήματά μας, όλα είναι μορφές ύλης. 

Κάπως έτσι, εξηγώ την (ταυτόχρονη ή μη) σύλληψη ίδιων ιδεών από διαφορετικούς, άσχετους μεταξύ τους, ανθρώπους. Στο περιορισμένο της ύλης και στην ανακύκλωση της ενεργειακής μορφής της.
Εκτός, αν είναι θέμα αταβιστικής προπτωτικής μνήμης, που ψάχνει τρόπο να εκδηλωθεί, μυστικά ενσωματωμένη μέσα στο ψήγμα της ψυχής που έχουμε μέσα μας.
Ω, ανοίγω άλλο θέμα… και έτσι θα το αφήσω, (ανοιχτό) προς το παρόν…


posted on Σάββατο, 8 Απριλίου 2006 5:36 μμ




 20 Σχόλια στην αρχική ανάρτηση:


Ο Μπορχες ειχε πει καποια στιγμη οτι ολα εχουν ειπωθει και πως εμεις απλα τα επαναλαμβανομαστε.
Τιποτα δεν ειναι δικο μας γιατι τιποτα απο οσα εχουμε κανει δεν ειναι αποκλειστικα δικο μας δημιουργημα.
Δεν ειμαστε αυτοδημιουργητοι, ειμαστε δημιουργιες των παντων.
Ειμαι οσα εχω διαβασει,οσοι εχω γνωρισει,οσα εχω δει, εχω ακουσει και εχω συναντησει.
Ειμαστε τα παντα στις αντιδρασεις των ερεθισματων και το τιποτα στο μηδεν.
Ειμαστε οι αντιδρασεις σε ενα μικρο κοσμο ερεθισματων.
Οποτε ειναι λογικο να συμπιπτουμε σε αρκετα..
Αυτος που εχει την αισθηση οτι κατι ειναι δικο του ειναι γελασμενος.
Καθε δημιουργια ανηκει σε οσους εχουν επηρεασει τον καλλιτεχνη.
Ο καλλιτεχνης απλα καταφερε και συγκεντρωσε την επιροη αυτη σε μια δημιουργια
8/4/2006 6:13 μμ Morpheus


----------------------------------------------------------------------

Να συμπληρωσω οτι καθε εργο προφανως και εχει διαφορετικη σημασια για τον καθενα.
Ο καλλιτεχνης μπορει να εχει επηρεαστει απο διαφορους παραγοντες κατα την δημιουργια.
Ειναι λαθος να προσπαθουμε να ερμηνευσουμε ενα εργο.
Ενα εργο τεχνης δεν εχει συγκεκριμενη ερμηνεια κατα την αποψη μου. Η ερμηνεια του ειναι διαφορετικη για τον καθενα και εξαρταται απο τις εμπειριες του καθενος.
Οποτε ειναι λαθος να προσπαθουμε να αναλυσουμε ενα εργο τεχνης.
Ενα εργο τεχνης δεν το αναλυεις, το αφηνεις απλα να σε ταξιδεψει σε κοσμους που εχουν πλασει οι αναμνησεις σου και οι εμπειριες σου
8/4/2006 6:22 μμ Morpheus

----------------------------------------------------------------------


Πολύ ενδιαφέρον θέμα, με πολλά υποθέματα!..
Υπάρχει μια άποψη που λέει ότι η γνώση είναι παγκόσμια και διαχρονική. Υπάρχει διάχυτη στο περιβάλλον, ή αλλιώς στο DNA όλων των ανθρώπων.
Κάποιοι έχουν πιο ευαίσθητους "δέκτες" και συλλαμβάνουν τις πληροφορίες, ενώ οι υπόλοιποι, αν και κολυμπάνε μέσα στον ίδιο ωκεανό των γνώσεων, δεν έχουν την ικανότητα να τις κάνουν δικές τους. Επίσης, ορισμένοι από εκείνους που μπορούν να συλλαμβάνουν τις γνώσεις, έχουν την επιπλέον ικανότητα να τις χρησιμοποιούν ως "υλικά" για να χτίσουν κάτι δικό τους, να προχωρήσουν παραπέρα την εξέλιξη και να κληροδοτήσουν στις επόμενες γενιές αυτές τις εμπλουτισμένες πληροφορίες.
Οσοι συνδυάζουν την ικανότητα της αφομοίωσης των γνώσεων και της δημιουργικής αξιοποίησής τους, είναι τα σπουδαία μυαλά, οι εμπνευσμένοι άνθρωποι, εκείνοι που κάνουν τον ανθρώπινο πολιτισμό, να κινείται και να αναπτύσσεται...
Με αφορμή το κείμενό σου, θυμήθηκα και κάτι που είχε πει ο Μιχαήλ Αγγελος: "Βλέπω το άγαλμα μέσα στο μάρμαρο, το μόνο που κάνω είναι να το ελευθερώσω από τα περιττά κομμάτια"...
Νομίζω ότι είναι σχετικό... Εννοεί ότι το καλλιτεχνικό έργο υπάρχει έτσι κι αλλιώς. Χρειάζεται απλά να βρεθεί ο ικανός άνθρωπος ο οποίος θα μπορέσει να το κάνει να "εμφανιστεί", να το ελευθερώσει και να επιτρέψει και στους άλλους να το δουν!..
8/4/2006 6:32 μμ geros

----------------------------------------------------------------------


 Έθεσες πολλά θέματα, Kyklodiwktonn - και όλα ενδιαφέροντα.
Και λες και ήταν για να επαληθευτεί η βασική σου πρόταση, διαβάζοντας το κείμενό σου, σκέφτηκα τη φράση που είπε κάποιος (δεν θυμόμουν ποιος) ότι όταν φτιάχνει αγάλματα, απλώς αποκαλύπτει τη μορφή που είναι κρυμμένη στην πέτρα.
Διαβάζοντας τα σχόλια είδα ότι το ίδιο ακριβώς σου σημειώνει ο Geros.
Δεν συμφωνώ, Μοrpheus, ότι ένα έργο δεν πρέπει να ερμηνεύεται (με το πρέπει έχω πρόβλημα).
Συχνά, ακόμη και το ταξίδι, η αντίδραση η συναισθηματική είναι ένα είδος ερμηνείας. Έχεις δίκιο όμως ότι καθένας μας δίνει τη δική του ερμηνεία στο έργο, που πάντως δεν πρέπει να αποδίσεται στις όποιες προθέσεις του καλλιτέχνη.
Φυσικά, δεν ισχυρίζομαι ότι τα έργα έχουν απεριόριστες ερμηνείες, με την έννοια ότι δεν μπορείς να "τραβήξεις" από τα μαλλιά ένα έργο, για να πεί αυτό που θες εσύ (ειδικά στην περίπτωση της λογοτεχνίας).
Άντε, καλό σ/κ.
8/4/2006 6:52 μμ Λίτσα

----------------------------------------------------------------------


Με το δεν πρεπει να ερμηνευεται εννοω πως δεν πρεπει να δινουμε μια στανταρ ερμηνεια σε κατι.
Προφανως ο καλλιτεχνης το δημιουργησε επηρεασμενος απο κατι.
Το θεμα ομως δεν ειναι να ανακαλυψουμε τι σημαινει το εργο για τον καλλιτεχνη.
Το θεμα ειναι να ανακαλυψουμε τι σημαινει για εμας.
Αυτο εννοουσα :)
8/4/2006 6:57 μμ Morpheus

----------------------------------------------------------------------


Ένα έργο τέχνης παρ'οτι είναι ένα υλικό προιόν ξεπερνά τους περιορισμούς της ύλης και γίνεται ένα πνευματικό γεγονός. Ξεφεύγει απο το δημιουργό του και γίνεται η αντανάκλαση των κοινωνικών, ιδεολογικών και συναισθηματικών συνθηκών κάτω απο τις οποίες δημιουργήθηκε.
Συμφωνώ με το Μorpheus ότι δεν υπάρχει συγκεκριμένη ερμηνεία σ' ένα έργο τέχνης γιατί αυτό ζει ανεξάρτητο και ο καθένας μπορεί να διαβάσει καινούργια πράγματα σ' αυτό. Μπορεί να είναι αισθητικά αποδεκτό και να ευαισθητοποιεί μόνο την όραση σε κάποιον, αλλά μπορεί να γίνει και βαθιά ποιητικό για κάποιον άλλο, διεγείροντας τη νόηση.
8/4/2006 7:48 μμ prokas


----------------------------------------------------------------------


Καθώς οι φίλτατοι συνbloggers τα είπαν όλα πολύ ωραία και καλά, το μόνο που έχω να συμπληρώσω είναι οτι η τηλεπάθεια έχει εξηγηθεί με αυτό που αναφέρεις περι συμπαντικής ενέργειας, ίσως για αυτό τυχαίνει κάποιοι να έχουν παρόμοια έμπνευση.
8/4/2006 10:32 μμ Montresor


----------------------------------------------------------------------


Morpheus, geros, Λίτσα, prokas, Montresor, σας ευχαριστώ για τα σχόλιά σας.

Σαν μια μικρή ανακεφαλαίωση:
Αυτό που θεωρούμε γνώση, ήδη προϋπάρχει και έγκειται στην ατομική ευαισθησία του καθενός να το συλλάβει και πολύ περισσότερο (όπως επισήμανε και ο γέρος), στο ταλέντο του να το αποδώσει με υλική μορφή φέρουσα μηνύματα (ή να το χρησιμοποιήσει για περαιτέρω εξέλιξη).
Από κει και πέρα, ο καθένας, κάνει υποκειμενικά δικό του το έργο, μέσω των ερμηνειών ή των αισθημάτων που θα προβάλει πάνω του.
Πολλές φορές, αυτό που εκπέμπει κάποιο έργο τέχνης, ξεπερνάει και τον ίδιο τον καλλιτέχνη, γιατί κρύβει μέσα του πολύ περισσότερα από όσα ο ίδιος αποτύπωσε συνειδητά.

Καλή σας μέρα!
9/4/2006 6:18 πμ Kyklodiwkton


----------------------------------------------------------------------


Και τι σύμπτωση! το Art Quote of the Day είναι το εξής:
I've written some poetry I don't understand myself.
(Carl Sandburg)
9/4/2006 6:53 πμ Kyklodiwkton


----------------------------------------------------------------------


καλημέρα Kyklodiwkton... τα είπες όλα... όμορφο θέμα επέλεξες...χαίρομαι ιδιαίτερα...
"Σα να λέμε, πως όλα συνεχίζουν να υπάρχουν γύρω μας και τίποτε δεν χάνεται ποτέ.
Οι σκέψεις μας, τα συναισθήματά μας..."
9/4/2006 12:09 μμ nimbus



----------------------------------------------------------------------


Morpheus, μετά την εξήγηση, συμφωνώ και προσυπογράφω.

9/4/2006 1:12 μμ Λίτσα


----------------------------------------------------------------------


MALISTA!!!!

10/4/2006 2:40 μμ Betty


----------------------------------------------------------------------


basika nomizw oti an theloume na lusoume to problima tou an ena ergo texnis prepei na ermineyetai h oxi.. prepei na pame ena bhma pio prin sto ti apotelei texni (to opoio einai pragmatika megalo thema ).
Den symfwnw pantws sto na afinoume ta erga texnis MONO na mas taksidepsoun mesa apo thn diki mas ypostasi san proswpikothtes.Einai enas yperoxos mathimatikos grifos to na prospatheis na katalabeis to ti eixe sto myalo tou kapoios pou se entupwsiase kai se aggikse (polles fores bebaia einai alyto problima).
allwste to na prospathiseis na katalabeis to ergo kapoiou pou thaymazeis se paei ena bhma parapera sou dinei mia kainouria empeiria kai sou dinei kainouries ptyxes se sxesh me to na niwseis aplws h na anabiwseis anamniseis-geyseis-eikones stis opoies se parapempei.Allwste ena ergo texnis mporei na apotelei ena "egwistiko" tropo gia enan dhmiourgo na dhlwsei thn parousia tou sto paron kai sto melon.. enas tropos na pei "THELW na me thymountai,thelw na prospathoun na mathoun poios eimai,thelw na entypwsiastoun toso pou na prospathoun na katalaboun pws skeftika kai pws eniwsa.
an paroume gia paradeigma thn gkouernika tou picasso.. pisteyw oti einai ena ergo to opoio o kallitexnis den ithele aplws na to doun kai na to ermineysoun o kathenas me diaforetiko kai adiaforo tropo. eixe shmasia gi ayton na katalaboume oti htan o ponos tou gia ton polemo sthn patrida tou,ithele na thymountai meta apo xronia oti AYTON ,TOTE ton eixe pligwsei poly.
16/4/2006 6:14 πμ Di


----------------------------------------------------------------------


(Είναι αλήθεια ότι με δυσκόλεψε Di η λατινική γραφή στο κείμενό σου. Την έχω ξεσυνηθίσει)

Δεν νομίζω να είπαμε ότι αφήνουμε τα έργα τέχνης να ερμηνεύονται ΜΟΝΟ από μας. Δεν παρακάμπτουμε τον αρχικό σκοπό του καλλιτέχνη στην ερμηνευτική μας προσέγγιση, αλλά (όπως είπε η Λίτσα), ούτε και τραβάμε από τα μαλλιά την ερμηνεία για να την κατευθύνουμε κατά το δοκούν.
Ο εμφανής σκοπός (ή ο αφανής σημαίνων σε άλλες περιπτώσεις), που προσδίδει αρχικά ο καλλιτέχνης, θα είναι το πλαίσιο, η βάση, για όποια οικειοποίηση της ερμηνείας.
Κι ας μην ξεχνάμε ότι ή ομορφιά είναι ΓΝΩΣΗ. Για να την καταλάβεις σε βάθος πρέπει να γνωρίζεις. Άλλο να αφήνεσαι απλώς να αισθανθείς, κι άλλο να ξέρεις από τεχνοτροπίες, συμβολισμούς, λεπτομέρειες για τις συνθήκες που δημιουργήθηκε κάποιο έργο ή για τον ίδιο τον καλλιτέχνη, για το κοινωνικοπολιτικό κλίμα της εποχής... και πολλά άλλα.
Και δε μιλώ μόνο για ζωγραφική ή τέχνη, αλλά για τα πάντα. Αλλιώς εκτιμάς ένα σονέτο του Μαβίλη, αλλιώς τον πουαντιγισμό του Σερά, αλλιώς τον έναστρο ουρανό άν ξέρεις τα ονόματα των άστρων, αλλιώς το διαμαντένιο δαχτυλίδι στην ολική έκλειψη του ηλίου, αλλιώς τα ασήμαντα λουλουδάκια ή χορταράκια αν ξέρεις τις θεραπευτικές τους ιδιότητες, αλλιώς τα πάντα γύρω σου.
Η γνώση προσδίδει άλλες διαστάσεις προσέγγισης για το κάθε τι.
Αν δεν ξέραμε το ιστορικό υπόβαθρο της Γκερνίκας, όπως επισήμανες, ίσως να μην είχε και τόση μεγάλη αξία σαν πίνακας, (πέρα του ότι είναι έργο του διάσημου καλλιτέχνη).
Το πολυ-πολύ να τον ιδιοποιούνταν κάποιοι εσχατολόγοι...

22/4/2006 1:31 μμ Kyklodiwkton


----------------------------------------------------------------------


Ω, Μούσα, έννεπέ μοι...(ποστ-δέηση)


----------------------------------------------------------------------


Πολυτρόπως καλή μου!(μετα-απάντηση) ;)


----------------------------------------------------------------------


Στα αλήθεια τώρα, μου συμβαίνει άπειρες φορές και εκπλήσσσομαι. Μετά έρχομαι σε δύσκολη θέση γιατί άντε να αποδείξεις σε κάποιους ότι δεν είσαι ελέφαντας.
Μου έτυχε να γράψω κάτι για ένα περιοδικό, ένα κείμενο και μετά από πολύ καιρό πέφτω πάνω σε ένα κείμενο του Θεοδωρακόπουλου που είχε ένα κομμάτι περιγραφής σαν το δικό μου. Τρελλάθηκα και μόνο στη σκέψη ότι μπορεί κάποιος να το σκεφθεί μόνο, όχι και να μου το πεί, για λογοκλοπή..
Άσε την έμπνευση ..


----------------------------------------------------------------------


Έτσι είναι Κατερίνα.
Κι εγώ έχω σταματήσει να γράφω κάτι, κι ένας λόγος είναι ότι ήδη η ιδέα μου -που τη νόμιζα μοναδική- έχει εκδοθεί από κάποιον άλλον.
Άντε να αποδείξω ότι δεν...
Καλημέρα!


----------------------------------------------------------------------


ΟΜΟΡΦΟ ΠΡΑΓΜΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ Η ΟΙΚΕΙΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΔΥΣΚΟΛΟ ΑΛΛΑ.. ΑΞΙΖΕΙ
ΑΠΟ ΤΑ ΩΡΑΙΟΤΕΡΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΠΟΥ ΕΧΩ ΔΙΑΒΑΣΕΙ..
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ..
26 May, 2006 18:33  ΣΥΝΝΕΦΑΚΙ


----------------------------------------------------------------------


Κυκλοδίωκτον said... Να 'σαι καλά συννεφάκι :)






Παρασκευή 7 Απριλίου 2006

Νίκος Καρούζος

Έχει μέρες που χάλασε η ρύθμιση της ΕΤ1.
Προχθές κάτι κατάφερα να πιάσω.
Τι τύχη! Είχε αφιέρωμα στον Νίκο Καρούζο.
Αυτόν τον σχεδόν άγνωστο ποιητή μας.
Τι μέγεθος ψυχής! Κι όμως απαρατήρητος απ' τους πολλούς.
Κάποιος είπε πως αυτή είναι η μοίρα των μεγάλων.
Να προηγούνται της εποχής των ή η εποχή που ζουν να είναι πολύ μικρή για να τους χωρέσει.
Δεν κράτησα σημειώσεις, αλλά νομίζω πως τα λόγια του ποιητή ήταν κάπως έτσι:
"Εμένα θα με διαβάζουν οι επόμενες γενιές. Τα παιδιά που παίζουν τώρα στις αλάνες, όταν θα μεγαλώσουν και θα κάθονται πίσω από ένα γραφείο φορώντας γυαλιά."
Μια βαθειά ανάσα καθαρού αέρα ήταν οι αναφορές για τη ζωή και το έργο του.

Μια στιγμιαία εκπνοή του (πιασμένη στη μνήμη του χρόνου, να εκδηλώνεται με αέναη διάρκεια) θα αφήσω εδώ:

________________________________________
CREDO (ως είθισται να λέμε λατινιστί)
Α
Πιστεύω εις ένα Ποιητήν εκτός ουρανού / φυγάς θεόθεν και αλήτης, Εμπεδοκλής / και επί της γης / εξόριστος πάνω στη γη κ.λ.π. του Βωδελαίρου/.

Β
Πιστεύω εις ένα Υπολογιστήν εντός κεραυνού και δια της ύλης.

ΓΥποφέροντας άχραντα /ουσιαστικόν / ο Ποιητής ανατείνεται βραδυφλεγής αυτόχειρας εξυπακούοντας πολύωρους ύπνους.

ΔΤα υποψήφια λάθη λιγοστεύοντας.

Ε
Ορατών τε πάντων και αοράτων ιερουργώντας την αποκρομμύωση.

Ζ
Ο Ποιητής έχει τίποτα / βλέπε τους αναχωρήσαντες /.

Η
Πιστεύω εις ένα Ποιητήν που λέει: η τρέλα μ' αρέσει∙ γελοιοποιεί την ύπαρξη∙ ας ανάψω απ' τη μάνα μου.

ΘΣυνταχτικό δεν το γνοιάζεται στην προσταγή της μουσικότητας. Μαζί και μ' άλλες ακόμη λευτεριές, και τα νυ παίζονται κατά την έννοια ήχος οπουδήποτε. Π.χ. τον χειμώνα εδώ, το χειμώνα εκεί∙ δε θά 'ρθει – δεν θα καταλαγιάσουμε, κ.λ.π. κ.λ.π.

Ι
Ο Ποιητής γυμνάζει τη σκέψη σε απογύμνωση.

ΚΚι αν είναι έλληνας οφείλει να σπουδάζει πάντοτε της Αττικής τη λεπτότητα, σε φως, βουνά, χωράφια και θάλασσα.
Διδάσκει γλώσσα η λεπτότητα τούτη.

Λ
Κι αν είναι βαθιά πεπρωμένος ο Ποιητής εκφράζει το ανεξήγητο του εξηγητού∙ τυγχάνει νόμιμος διάδοχος του επιστήμονα και προκάτοχός του.

Μ
Στον αφρό δεν έχει διάρκεια∙ στο πατοκάζανο μαίνεται ο Ποιητής.

Ν
Φλογοδίαιτος και ποτέ ξελυτρωμένος.

Ξ
Ο Ποιητής κάποτε πρέπει να λέει: μεγάλη κατανάλωση παρουσίας – γενείτε και λίγο μοναξιάρηδες!

Ο
Ο Ποιητής είναι αμφίφλοξ.

ΠΕπιδέχεται θανάτους και αναστάσεις.

ΡΑκροθωρίζει και υπάρχει σε ξαφνοκοίταγμα.

ΣΕίναι ουραγός της μητέρας.

ΤΑνέσπερος από ηλικία.

Υ
Πιστεύω εις ένα Ποιητήν που λέει: να συμπέσουν οι αγνότητες. Μέχρι την Κόρινθο του Σύμπαντος ή μακρύτερα.

ΦΣε ανώτερη απελπισία.

ΧΣε φαεινότερη πεμπτουσία.

ΨΣε μιαν αίσθηση που πτηνούται.

Ω
Συγχωρώντας τους πάντες.


(Από την ποιητική του συλλογή: "Λογική Μεγάλου Σχήματος", εκδόσεις ΕΡΑΤΩ, 1989.)

________________________________________________________

Θα επανέλθω με Καρούζο κάποια άλλη φορά.

posted on Παρασκευή, 7 Απριλίου 2006 4:33 μμ


ΣΧΟΛΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΛΙΟ BLOG
# re: Νίκος Καρούζος
ΟΙ ΣΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΟΣ

Ο κηπος των ονειρων μου
μακρια απ τον παραδεισο
τρεις ωρες
Στις στασεις του απογευματος

δεν περασε
μητε λεωφορειο, μητε ανθρωπος.

Παρασητος ηχος ... Γιαννης Μπουρας
7/4/2006 4:56 μμ flou


------------------------------------
# re: Νίκος Καρούζος
Γλυκειά μου φλου...
Σ' ευχαριστώ για το ποιηματάκι!
7/4/2006 5:12 μμ ApeiroVlhto


-----------------------------------------
# re: Νίκος Καρούζος
Έγραψες πάλι σήμερα.
7/4/2006 5:13 μμ Λίτσα



----------------------------------
# re: Νίκος Καρούζος
Καρούζος Nίκος

Η Συντομία του Ονείρου

Tρέχει μέσ' στα χαράματα το ελάφι
που είναι η χαρά μου τόσος αντίλαλος
εδώ που κατοικώ
ένα πουλί από καπνό ανέρχεται στο ξημέρωμα.
Iδού ο Tρέχων
έχει σφάξει το αρνί στις πηγές των υδάτων.
Θριαμβική νεφέλη όχημα παλαιό ιδού ο Tρέχων
και το σύρουν
άλογα τρυπημένα στα λάμποντα πλευρά.
Mέσα στο όχημα βρίσκομαι και πηγαίνω
προς τον άγνωστο προορισμό μου.

(από Tα Ποιήματα, A΄, Ίκαρος 1993)

Ανάγνωση
Καρούζος Νίκος, Ανέκδοτη ηχογράφηση, Woodberry Poetry Room, 1964

ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΑΚΟΥΣΕΙΣ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΕΔΩ,,,www.snhell.gr/sounds/Apaggelies/b21.mp3

ΧΑΙΡΕΤΩ...ΤΟ ΜΑΝΑΒΙΚΟ ΕΙΝΑΙ ΑΝΟΙΚΤΟ ΑΠΟΨΕ :)
7/4/2006 5:28 μμ balouxanas

----------------------------------------------



# re: Νίκος Καρούζος
Όλο ευχάριστες εκπλήξεις είσαι βρε Μάνο!!!

Λίτσα, ευχαριστώ! Δεν κάνει να με συνηθίζεις σε κοπλιμέντα.
Προσπαθώ να έχω σε μόνιμη δίαιτα το 'εγώ' μου για να προσπαθεί περισσότερο.
Πέρασα βιαστικά από τον σημερινό σου χείμαρρο.
Είμαι όμως τόσο "αλλού" σήμερα, που δεν μπόρεσα να συγκεντρωθώ ούτε σε 2-3 γραμμές απ' όσα έγραψες...
Θα τα δω άλλη ώρα, πιο νηφάλια κι όχι τόσο γνοφώδη!
7/4/2006 6:24 μμ ApeiroVlhto


-------------------------------------------
# re: Νίκος Καρούζος
"Μένω στ' αστέρι ΑΓΑΠΗ,
που τα μίση δεν τ'αφήνουν να πει τ' όνομά του.
Ταυτότητά μου η λιακάδα.
'Οποιος τη βλέπει, διαβάζει την ψυχή μου..."

:))
δεν ειναι δικο μου :)
αλλωστε ενας μαναβης ειμαι :)
7/4/2006 7:12 μμ balouxanas



----------------------------------------------
# re: Νίκος Καρούζος
Κ ι ...α π ό ...π ό τ ε ...τ ο ...έ ξ ω ...ω ρ έ ...μ π α λ ο υ χ α ν α ...κ α θ ο ρ ί ζ ε ι ...τ ο ...μ έ σ α ...μ α ς;

Από πότε τα προσωπεία καθορίζουν τα πρόσωπα;
Από πότε είναι λιγότερο το να είσαι μανάβης από το να είσαι γιατρός που παίρνει φακελάκια για να κάνει τη δουλειά του, υπουργός που χρηματίζεται για να προωθήσει νομοσχέδια, δικηγόρος που ψάχνει παραθυράκια για να βαφτιστεί αθώος ο ένοχος πελάτης του, δημοσιογράφος που σκύβει το κεφάλι και λέει ναι στην πολιτική της εφημερίδας του, καθηγητής που κοιτάει πότε θα τελειώσει η ώρα για να φύγει από το "μάθημα"...

Οι άνθρωποι μετράνε, τ' ακούς; Όπου κι αν ανήκουν. Σε όποια κοινωνική ή οικονομική ομάδα, κάστα, φυλή... κλπ.
Η εσωτερική καλλιέργεια και η ευγένεια της ψυχής δεν έχει καμιά σχέση με μόρφωση, τίτλους, αξιώματα...
Κι ένας μανάβης μπορεί να είναι κατά πολύ ανώτερος από τις δήθεν μεγάλες προσωπικότητες που μας κατακλύζουν...

Άκου κει ένας μανάβης είναι!!!
Είχες δεν είχες, κατάφερες να με συγχύσεις...
7/4/2006 7:46 μμ ApeiroVlhto


------------------------------------------

# re: Νίκος Καρούζος
:)
μμμμμμμ.....
μου αρεσε που συγχυστηκες :)))

μου αρεσει που ειμαι μαναβης.....αλλα ο πουστης.....20 ωρες το εικοσιτετραωρο αυτος κερδιζει.....δεν με αφηνει να <<βγαινω>>...
κι αν καταφερω και <<βγω>> καμια βολτα στα κρυφα,γρηγορα με επαναφερει......ολα ατελειωτα μενουν......
να΄σαι καλα :)
7/4/2006 8:23 μμ balouxanas

-------------------------------------

# re: Νίκος Καρούζος
Αχ, βρε μπαλουχανα, μου το χάλασες!
Πρώτα από όλα πώς συνάδει η λέξη π... στο όλο τοπίο;
Και δεύτερον τι να σου πω!
Πως υπάρχουν άνθρωποι που αγαπούν αυτό που κάνουν και βάζουν μέσα του την ποιότητα της ύπαρξής τους είτε είναι μανάβηδες είτε ο,τιδήποτε άλλο;
Είναι και η ώρα τέτοια...
8/4/2006 5:42 πμ ApeiroVlhto


--------------------------------------------
# re: Νίκος Καρούζος
Nαι.....ειναι και η ωρα τετοια...
ΠΟΤΕ δεν μπορεις να <<δεις>> με την πρωτη ματια...
........
..........
....τοπίο....
..ολα ειναι εδω...
καλημερα.
8/4/2006 6:25 πμ balouxanas

------------------------------------

# ολο κλαίω
Είχα κι εγώ την τύχη νά δω το παρασκηνιο. Ευτυχώς που υπαρχει κι η σάρκα εστω και στην τηλεοπτική εικόνα . Αλλιώς μόνο με τις λέξεις του αλλίμονο... Με στεναχωρεί τόσο αυτός ο ποιητής όλο κλαίω σάν τον διαβάζω
8/4/2006 3:58 μμ AD


-----------------------------------------
# re: Νίκος Καρούζος
Πολυ καλος ο Καρουζος!
8/4/2006 4:30 μμ zero



--------------------------------------
# re: Νίκος Καρούζος
Έχεις δίκιο Μπαλουχανά, χρειάζεται προσπάθεια για να μάθεις να βλέπεις.
Συγχώρεσέ με.

AD, η δική μου ατυχία είναι πως δεν πέτυχα την εκπομπή από την αρχή της.
Αλλά σκέφτομαι, πως ακόμα και σήμερα, κάποιοι πραγματικά μεγάλοι άνθρωποι θα κυκλοφορούν ανάμεσά μας, άγνωστοι στον πολύ κόσμο.
Περιμένουμε να φύγουν από κοντά μας πρώτα για να αναγνωριστούν;
Ή είναι οι εγωιστικές μικρότητες που εμποδίζουν κάτι τέτοιο;
Στην εκπομπή ειπώθηκε ξεκάθαρα, πως επειδή ο Καρούζος ήταν ανεξάρτητος και δεν εντάχτηκε σε κανένα ρεύμα της εποχής του, πως επειδή δεν πήγε με κανενός το ιδεολογικό μέρος ήταν "διωκόμενος".

Ας θυμηθούμε πως όταν υποστήριζαν κάποιοι ξένοι το όνομα του Σικελιανού ως υποψηφίου για το νόμπελ, κάποιοι απ' τη χώρα μας έκαναν τα πάντα για να το αποτρέψουν, όταν ο θάνατος τον είχε βάλει ήδη στο σημάδι...

Κι έτσι, μας αφήνουν να ζούμε σε έναν κόσμο όπου προβάλλονται ολοένα η κάθε είδους Βίσση και Ρουβάς σαν πρότυπα.

Ζερο, θα ξαναεπιστρέψω στον Καρούζο.
Κι εγώ σιγά-σιγά ανακαλύπτω το βάθος του...
8/4/2006 6:41 μμ ApeiroVlhto



--------------------------------------------------
# re: Νίκος Καρούζος
απλα....ειμαστε πολλα μαζι..
...πολλοι μαζι......
δεν εχω μαθει....
δεν θελω να κρυβω κανεναν εαυτο μου.....
και εχω πολλους...
θελω δεν θελω...
αμφιβιο...

και εχεις δικιο,για τη δουλεια μου λεω...
εχεις δικιο....
εγω δεν θελω να το παραδεχτω....
τιποτα δεν ειναι ιδιο πια...τιποτα δεν ειναι οπως ηταν χθες...
προχθες....περσι....
πριν πολλα χρονια...
δεν ξερω ....ειναι πια πιοτερες οι μαχες....
επιβιωση....
οχι...οχι συμβιβασμος...
αντισταση....αντισταση στα απλα,τα ευκολα....
και μαχη....συνεχομενη....ειμαστε πια μοναχοι,ολομοναχοι..
8/4/2006 7:17 μμ balouxanas

--------------------------------------------
Sailor said...
Αυτές οι πολύ μικρές ομορφιές
είναι που λείπουν από την
Ζωή μας.
Μια και μόνο πινελιά μικρής
ομορφιάς κάνει σίγα σιγά τη ζωή
πιο όμορφη, τι δική μας
και των γύρων μας.

Καλή σου ημέρα!
08 June, 2006 08:59





-------------------------------------------------------
Κυκλοδίωκτον said...

Νομίζω πως έτσι είναι sailor!
Καλημέρα!
08 June, 2006 10:55
hit counters

Τετάρτη 5 Απριλίου 2006

Απρίλης: Έλιοτ-Ελύτης

ΠΑΡΑΛΛΗΛΙΣΜΟΣ


Απρίλης 
(Έλιοτ-Ελύτης)



________________________________________




Ο Απρίλης είναι ο πιο άσπλαχνος μήνας (Έλιοτ-Έρημη Χώρα)
 

Ακόμη βρέχει. Αιωνίως φαίνεται θα βρέχει. (Ελύτης-Ημερολόγιο ενός αθέατου Απριλίου)



________________________________________



Ο χαλαστής ο χρόνος είναι και διατηρητής
Γιατί η ιστορία
είναι ένα σχέδιο από στιγμές έξω απ' τον χρόνο
(Έλιοτ-Τέσσερα Κουαρτέτα)


Ξημερώθηκα έχοντας διατρέξει την ιστορία του θανάτου της Ιστο-
ρίας ή μάλλον την ιστορία της Ιστορίας του Θανάτου (και αυτό δεν
είναι λογοπαίγνιο).
(Ελύτης-Ημερολόγιο ενός αθέατου Απριλίου)



________________________________________



Το παρελθόν, καθώς γερνάμε, μοιάζει
Να 'χει άλλο σχέδιο, παύει να 'ναι απλή συνέχεια

Κι είναι το πάνω κάτω, το μπρος πίσω
(Έλιοτ-Τέσσερα Κουαρτέτα)


-Σύμφωνοι, θα πεθάνουμε όλοι μας• άλλα προς τι;

-Σύμφωνοι, ναι• αλλ' η ζωή αυτή δεν έχει τέλος...
(Ελύτης-Ημερολόγιο ενός αθέατου Απριλίου)



________________________________________

Ενώ έχει ο χρόνος αποτραβηχτεί, το μέλλον και το παρελθόν
Με ίδια κοιτάχτε σκέψη.
Τη στιγμή που έξω από την πράξη και τη απραξία βρίσκεται
(Έλιοτ-Τέσσερα Κουαρτέτα)


σιγά
σιγά συνειδητοποιεί ότι το παν εξαρτάται από μια στιγμή -
τη στιγμή ακριβώς που, μόλις πας να την αδράξεις, χάνεται
.
(Ελύτης-Ημερολόγιο ενός αθέατου Απριλίου) 


________________________________________

Μπροστά τραβάτε ταξιδιώτες, ναυτικοί (Έλιοτ-Τέσσερα Κουαρτέτα)

Αλήθεια, νιώθω τώρα να 'μαι κοντά, σχεδόν "ν' ακουμπώ" 'κείνα που διηγούνται οι παλιοί ναυτικοί.

Πρόσσω ολοταχώς
(Ελύτης Ιδιωτική Οδός)

________________________________________

Ό,τι και να κληρονομήσαμε απ' τους τυχερούς
από τους νικημένους πήραμε
αυτό που είχαν να μας αφήσουν – ένα σύμβολο:
Σύμβολο τελοιοποιημένο μες το θάνατο.

Το κάθε ποιήμα ένας επιτάφιος

Κι όλης της εξερεύνησής μας η κατάληξη
Θα 'ναι να φτάσουμε κει απ' όπου αρχίσαμε
(Έλιοτ-Τέσσερα Κουαρτέτα)


Μόλις σήμερα βρήκα το θάρρος και ξεσκέπασα το κηπάκι σαν φέ-
ρετρο. Με πήραν κατάμουτρα οι μυρωδιές, λεμόνι, γαρίφαλο.

Σου 'ρχεται να πετάξεις ψηλά κι από κει να μοιράσεις δωρεάν την
ψυχή σου. Ύστερα να κατεβείς και, θαρραλέα, να καταλάβεις τη
θέση στον τάφο που σου ανήκει.

Ανεμόεσσα κόρη ενήλικη θάλασσα
πάρε το κίτρο που μου 'δωκε ο Κάλβος
δικιά σου η χρυσή μυρωδία
(Ελύτης-Ημερολόγιο ενός αθέατου Απριλίου)



________________________________________

Ανάμεσα στης θάλασσας δυο κύματα

Γοργά τώρα, εδώ, τώρα, πάντα -
κατάσταση απόλυτης απλότητας


Δίπλωσε τις τέσσερις εποχές κι απόμεινε σαν δέντρο που του σώ-
θηκε ο αέρας.
Ανακάθισε ύστερα κι έβαλε ήρεμα στο πλάι του τον γκρεμό.
Από τ' άλλο μέρος άπλωσε προσεχτικά ένα κομμάτι θάλασσας, όλο
ριπές γαλάζιες. 
(Έλιοτ & Ελύτης)

_______________________________________



-Όλα χάνονται. Του καθενός έρχεται η ώρα.

________________________________________


posted on Τετάρτη, 5 Απριλίου 2006 9:31 πμ




5  Σχόλια στην αρχική ανάρτηση:



Εξαιρετικός ο συνδυασμός.
5/4/2006 9:52 πμ Λίτσα

-------------------------------------------------------

Άψογος ο παραλληλισμός!!!
5/4/2006 10:09 πμ orxidea

-------------------------------------------------------


Πολυ ομορφα ολα αυτα!
Και οι δυο αυτοι ποιητες ειναι καταπληκτικοι.
Προσωπικα προτιμω τον Ελυτη.
5/4/2006 11:05 πμ zero

-------------------------------------------------------


Σας ευχαριστώ!
(Από το πρωί το κεφάλι μου πάει να σπάσει. Και μια και είμαι κατά των φαρμάκων χωρίς άμεση ανάγκη, το υποφέρω στωικά μέχρι να περάσει. Μου στερεί την ικανότητα συγκέντρωσης όμως. Μόνο το πολύ 'εύπεπτα' κάνω...)
5/4/2006 4:58 μμ Κυκλοδίωκτον

-------------------------------------------------------


τέτοια να διαβάζω πιο συχνά.
6/4/2006 1:07 πμ roidis


Δευτέρα 3 Απριλίου 2006

Τετρακτύς

ΤΕΤΡΑΚΤΥΣ


Τι κι αν ξηλωνοέπλεκε νυχθημερόν
αποτραβηγμένη από μνηστήριες επιθυμίες.
Τι κι αν στα όνειρά της έβλεπε
ότι ξεμάλλιαζε την Κίρκη…
Δέκα χρόνια έστηνε Λαιστρυγόνες και Κύκλωπες,
Δέκα χρόνια έστρωνε τραπέζι λήθης με λωτούς
κι ελευθέρωνε από το ασκί αίολους και τρικυμίες.

Δέκα χρόνια άδειαζε τα εμπόδια από μέσα της
για να μπορέσει να δεχτεί την επιστροφή του.
Μέσα της.

Τι κι αν τον πλάνευαν σειρήνες και μάγισσες
που 'χαν δύναμη
να στείλουν οποιονδήποτε άνου
στο νοητικό θάνατο και στο ζωώδες επίπεδο
Τι κι αν τον εγκλώβιζαν
μονόφθαλμες γιγάντιες πρωτογενείς επιθυμίες.
Αυτός σαν κανένας πάντα τους ξέφευγε.
Κανένας: Η νίκη του Εγώ.

Δέκα χρόνια πάλευε και νικούσε
Εμπόδια και γλυκούς πειρασμούς
για να μπορέσει να επιστρέψει.
Νικητής.

Και τότε ο Άργος
πέθανε,
μαζί με την πίστη.
Δεν χρειαζόταν πια.
Είχε φτάσει στο σκοπό του.

Η παρουσία του
υπερίσχυσε.
Πήρε να σκοτώνει
ένα προς ένα
όλα τα υποκατάστατα
που γύρευαν να πάρουν την θέση του.

Ευτυχώς,
Συνετά
η Πηνελόπη, είχε κρατήσει
αμόλυντο
το κρεβάτι του σμιξίματος.
Τίποτε δεν είχε αφήσει να φτάσει
στο άδυτο του κοιτώνα της.
Ήξερε
πως η καθαρότητά του
θα της χρησίμευε
Για εφαλτήριο.

Εκείνος
επέστρεψε

Εκείνη
τον δέχτηκε

Όπως το περίμενε

Όπως τον περίμενε

Δέκα χρόνια πάλης

Για να ενωθούν ξανά
Στην αρχέγονη κοίτη τους

posted on Δευτέρα, 3 Απριλίου 2006 3:40 πμ




 8 Σχόλια στην αρχική ανάρτηση:


Ναι, δεν είναι παράξενο; Απόψε πάλι με πιάσανε οι αϋπνίες μου - κι εσένα καθώς βλέπω. Πώς εννοώ την πραγματικότητα; Μα, αν μπορούσα να το εξηγήσω...
Quid est veritas? εξάλλου. Θα χρειαζόμουν πολύ χώρο, εκατοντάδες λέξεις και πάλι δεν είναι σίγουρο ότι θα έλεγα αυτό που θέλω - και θα καταλήξω σαν τον καημένο τον Prufrock (είδα ότι διαβάζεις T.S. Eliot) -
It is just impossible to say just what I mean!
Ας πούμε, ΠΟΛΥ πρόχειρα, ότι ως ένα βαθμό το πραγματικό για μένα συμπίπτει με το μη-αναλώσιμο. Κι ακόμη: με εκείνο που καταφέρνει να με συγκινήσει - ουσιαστικά όμως. Εκείνο που μπορεί να υποστασιοποιηθεί μέσα στις λέξεις αλλά και εκείνο που κρύβεται μέσα στις σιωπές. Μπερδεμένα τα πράγματα...
3/4/2006 5:03 πμ Λίτσα

-----------------------------------------------------------------------

Ξέχασα - μου άρεσε πολύ το αποψινό σου post.
3/4/2006 5:04 πμ Λίτσα

-----------------------------------------------------------------------


Ευχαριστώ Λίτσα.
Αν κατάλαβα πάντως, η πραγματικότητα για σένα έχει να κάνει με την αμεσότητα επηρεασμού σου.
Κι εγώ είχα ξεχάσει να σου πω, να μην ξεχνάς να κρατάς από τις επιθέσεις των άλλων -με τους αυθαίρετους χαρακτηρισμούς τους για σένα- την προβολή του εαυτού τους μέσα από αυτές.
Κι η νύχτα πλησιάζει...
3/4/2006 7:56 μμ Kyklodiwkton

-----------------------------------------------------------------------

Όταν πρωτοδιδάχτηκα  Όμηρο στα σχολικά μου χρόνια, θεώρησα την Πηνελόπη ως μια επιεικώς χαμηλής νοημοσύνης γυναίκας που περίμενε τόσα χρόνια τον Κύριο Οδυσσέα. Αυτός να ζεί τις περιπετειούλες του μια με την Καλυψώ, μια με την Κίρκη and who knows ποιες άλλες και εκείνη να κάθεται να περιμένει στωικά! Πλέων σαν να έπιασα το νόημα λίγο καλύτερα... ήταν όντως δυνατή γυναίκα η Πηνελόπη και ίσως η μόνη γυναίκα που θα μπορούσε να πάρει επάξια τον τίτλο της βασίλισσας, κατάφερε να ξεπεράσει όλες τις δοκιμασίες και έτσι η αγάπη θριάμβευσε τελικά!
Υστ. Ρίξε μια ματιά και στο post μου, πάλι κατάφερες να με ταρακουνήσεις! Σε ευχαριστώ πάντως!
3/4/2006 10:40 μμ Montresor

-----------------------------------------------------------------------

Δες το και λίγο πιο συμβολικά Montresor:
Σχετικά με τα αρχέτυπα: Άρρεν και Θήλυ, Σχετικά με το μύθο του Έρωτα και της Ψυχής (γραμμένος από τον Απουλήιο, Ρωμαίο μυθιστοριογράφο-2ος αι. μ.Χ.)
Σχετικά με την "οδύσσεια" της ανθρώπινης ψυχής στην πορεία της κατάκτησης της γνώσης, την προσπάθειά της να πλησιάσει το θείο, να συναντήσει το επέκεινα...
Κι εγώ σ' ευχαριστώ!
3/4/2006 11:28 μμ Kyklodiwkton

-----------------------------------------------------------------------


Ναι αλλά γιατί να υπάρχει μόνο Οδύσσεια? Γιατί δεν βγήκε και μια Πηνελόπεια?
Ίσως επειδή οι γυναίκες είναι πιο σοφές και μπορούν να καταλάβουν κάποια πράγματα χωρίς να χρειαστεί να θαλασσοδαρθούν... είναι στη φύση των γυναικών να ξέρουν.
Όσο για το μύθο τον έχω υπ' όψιν μου και είναι πολύ ωραίος...
3/4/2006 11:40 μμ Montresor


-----------------------------------------------------------------------

Κατά την ταπεινή μου γνώμη, δεν έχουμε Πηνελόπεια γιατί η Πηνελόπη είναι η ίδια η Ιθάκη, ο σκοπός, το τέρμα.
4/4/2006 12:43 πμ Kyklodiwkton

-----------------------------------------------------------------------

Τώρα έχω μείνει άφωνη... speachless indeed...
4/4/2006 9:36 μμ Montresor