Σάββατο, 9 Μαΐου 2009

Υπαρξιακά...

Η ύπαρξή μας βεβαιώνεται καθημερινά μέσω των αισθήσεων.
Βλέπουμε, μυρίζουμε γευόμαστε, ακούμε, αισθανόμαστε.
Ακόμη κι όταν οι αισθήσεις αυτές, λόγω της ρουτίνας, έχουν πέσει σε μηχανικό επίπεδο και υπολειτουργούν, αρκεί κάτι διαφορετικό στη ζωή μας, μια αλλαγή παραστάσεων, μια βόλτα, ένα ταξιδάκι, οι πολυπόθητες διακοπές, για να αφυπνίσουν τη ράθυμη επεξεργασία των εξωτερικών παραστάσεων, να τις κάνουν πιο έντονες και να μας δώσουν νέα ώθηση ζωής, βγάζοντάς μας για λίγο από την αισθαντική ραστώνη.

Όμως, όταν κάνουν τόσα πολλά οι αισθήσεις, τι χρειάζεται και η νοητική πιστοποίηση της ύπαρξης; Γιατί χρειάζεται υπαρξιακά πειστήρια η λογική μας; Γιατί ο νους, είτε πιο συνειδητοποιημένα είτε πιο ενστικτώδικα, χρειάζεται την εκδήλωση, τη δημιουργία, την επιβεβαίωση, την αποδοχή, το ανήκειν (όχι όλα μαζί απαραίτητα, έστω κάποιο απ' αυτά) για να αισθανθεί την πληρότητα της ύπαρξης;
Αυτό, οπωσδήποτε, μας ανεβάζει σε άλλο οντολογικό επίπεδο από τα υπόλοιπα ζώα, όμως ποια η χρησιμότητά του; Εκτός από την ικανοποίηση τού υπάρχειν, του ζειν τι άλλο μας προσφέρει;
Γιατί εκτός από την εξωτερική κάλυψη της ύπαρξης να χρειαζόμαστε και την εσωτερική; Ποια η πραγματική χρησιμότητά της; Απύθμενος εγωισμός των ελλόγων όντων ή κάποια εγγενής ανάγκη εξελικτικής πορείας; Μήπως τα παράπλευρα παρεπόμενά της;
Τι είδους εξέλιξη όμως και με ποιον τρόπο μέσω τέτοιων διαδικασιών;
Ή με άλλα λόγια, ποιο είναι (αν υπάρχει) το επόμενο επίπεδο μετά από αυτό;



(πιστός και πάλι ο ηλιοτροπισμός
των χαραμάδων του δωματίου μου)

7 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Ετσι ειναι η ζωη και πωωωωωωωωως να την αλλαξεις...

Χωρις αλλαγες
Ας ευχηθωμεν εις την ουρανια υπαρξη να μετοικισει εις τοιαυτας γαιας

γαίαν έχοι ελαφράν"2Χι"

e_digonis είπε...

Η εμπειρία του νέου. Αν μυρίζαμε το ίδιο άνθος καθημερινά θα καταλήγαμε το χώμα του. Η εμπειρία των αισθήσεων τρέφει το νου. Δεν χρειαζόμαστε υπαρξιακή επιβεβαίωση αλλά αυτο-ανα-προσδιορισμό - τις υπαρξιακές συντεταγμένες μας κάθε στιγμή - μέσα απο καθαρές εμπειρίες.

Dimis είπε...

To πρώτο μέρος της ανάρτησης ήταν απόλυτα κατανοητό.Το δεύτερο δεν το κατάλαβα διόλου. Μπορεί να φταίω κι εγώ.

Ανώνυμος είπε...

Βικυ θα τον προσεχεις τον κωστα γιατι τρομαζει ευκολα?





ΚΩΣΤΑΣ ΒΙΚΑΡΑΣ"2χΙ"

Ανώνυμος είπε...

Kαλησπερα!

ας ακουσουμε λιγο μουσικη αφου ειναι σημερα κυριακη 31/05/09


http://www.youtube.com/watch?v=OqFOPAH82TM


"2Xι"

Κυκλοδίωκτον είπε...

@ e_digonis,
για ποιο λόγο χρειαζόμαστε αυτοαναπροσδιορισμό;
Σε τι μας χρησιμεύει σαν βαθύτερο αποτέλεσμα ύπαρξης;

@ Dimis,
η λειτουργία του μυαλού μας στηρίζεται σε λογικούς συνειρμούς.
Το δικό μου λοιπόν, αρνείται να δεχτεί το τυχαίο.
Προσπαθώ να βρω γιατί κατέληξα να είμαι μια εξελιγμένη σκεπόμενη αμοιβάδα.
Δεν μπορεί λέει η λογική μου. Κάποια αιτία και κάποιο αποτέλεσμα κρύβεται πίσω απ' όλα αυτά.
Αυτό όμως δε σημαίνει ότι και οι λογισμοί μου είναι σωστοί. Μπορεί π.χ. να έχω σωστές απορίες, όμως από λάθος εκκίνηση σκέψης και ο διαχωρισμός αντίληψης-εκδήλωσης αισθήσεων-νου που έθεσα να μην υφίσταται...

Αυτό που προσπαθώ να πω είναι ότι αν δεν καταλαβαίνεις κάτι που δημιούργησε η δική μου λογική δεν είναι απαραίτητα δικό σου φταίξιμο.

@2Χι, ....

Dimis είπε...

Kyklodiwkton
Τώρα κατάλαβα. Σ' ευχαριστώ.