Παρασκευή, 5 Σεπτεμβρίου 2014

Απλή Σύμπτωση


Το ένα λινκ με οδηγεί σε κάποιο άλλο και το άλλο αλλού...
Καταλήγω να διαβάζω την Λιποταξία της Χιονάτης της Δημουλά.... (έχω τόσο πολύ καιρό να διαβάσω ποίηση - ποιος δρόμος με φέρνει απόψε σε τέτοια μονοπάτια ξανά; Και Δημουλά; ειρωνεύεται η σκέψη μου τον εαυτό μου).

Προχωρώ πιο κάτω να δω ποια άλλα από τα 'νέα' της ποιήματα δεν ξέρω... Πριν προλάβω να διαβάσω το επόμενο... Μα τι είναι αυτή η βουή; Τόσο πολύ χάλασε πια ο ανεμιστήρας του λάπτοπ μου;

Μου παίρνει λίγο χρόνο να καταλάβω ότι ο ήχος δεν έρχεται από το λαπτοπ αλλά από την ανοικτή μπαλκονόπορτα και είναι ξαφνική βροχή. Αισθάνομαι κάπως περίεργα.

Αλίμονο! Πόσο χαμένη να είμαι πια που ξέχασα τον φυσικό ήχο της βροχής και τον μπερδεύω με τους μηχανικούς;
Βγαίνω βιαστικά στο μπαλκόνι να μαζέψω διάφορα και την πάνινη ομπρέλα μη βραχεί.
Επιστρέφοντας, συνεχίζω το διάβασμα εκεί από όπου είχα σταματήσει.
Μια σύμπτωση με περιμένει στην οθόνη μου.

Είναι μεσάνυχτα και το ποίημα της Δημουλά που δεν πρόλαβα να δω πριν, βρίσκεται ακριβώς μπροστά μου και μιλάει για βροχή, μεσάνυχτα και παραλογισμούς...



Τα πάθη της βροχής



Εν μέσω λογισμών και παραλογισμών
άρχισε κι η βροχή να λιώνει τα μεσάνυχτα
μ’ αυτόν τον πάντα νικημένο ήχο
σι, σι, σι.
Ήχος συρτός, συλλογιστός, συνέρημος,
ήχος κανονικός, κανονικής βροχής.

Όμως ο παραλογισμός
άλλη γραφή κι άλλην ανάγνωση
μού’ μαθε για τους ήχους.
Κι όλη τη νύχτα ακούω και διαβάζω τη βροχή,
σίγμα πλάι σε γιώτα, γιώτα κοντά στο σίγμα,
κρυστάλλινα ψηφία που τσουγκρίζουν
και μουρμουρίζουν ένα εσύ, εσύ, εσύ.

Και κάθε σταγόνα κι ένα εσύ,
όλη τη νύχτα
ο ίδιος παρεξηγημένος ήχος,
αξημέρωτος ήχος,
αξημέρωτη ανάγκη εσύ,
βραδύγλωσση βροχή,
σαν πρόθεση ναυαγισμένη
κάτι μακρύ να διηγηθεί
και λέει μόνο εσύ, εσύ, εσύ,
νοσταλγία δισύλλαβη,
ένταση μονολεκτική,
το ένα εσύ σαν μνήμη,
το άλλο σαν μομφή
και σαν μοιρολατρία,
τόση βροχή για μια απουσία,
τόση αγρύπνια για μια λέξη,
πολύ με ζάλισε απόψε η βροχή
μ’ αυτή της τη μεροληψία
όλο εσύ, εσύ, εσύ,
σαν όλα τ’ άλλα νά’ ναι αμελητέα
και μόνο εσύ, εσύ, εσύ.

Κική Δημουλά


 Εικόνες:  Pascal Campion

Δημοσίευση σχολίου