Τρίτη, 12 Αυγούστου 2008

Έτσι...

.
Αυτή η ανάρτηση, έτσι...
Γιατί καμιά φορά αφηνόμαστε να μας πιάνει το παράπονο.
Δε βαριέσαι, όμως.
Ζωή είναι, θα την ζήσουμε ως το κόκκαλο.
Σήμερα που θα γίνει Χθες.
Έρχεται και το Αύριο.
Χωρίς παράπονα.

video

14 σχόλια:

Κυκλοδίωκτον είπε...

Θα θελα να ξέρω κοπτοραπτική βίντεο και να βγάλω από "πρώτη θέση φώτο" την φάτσα του Λαζόπουλου, αλλά δυστυχώς...
Πάει σετ με το τραγούδι!

aKanonisti είπε...

Δεν φαίνεται το βίδεο.... δυστυχώς...
Πες μας τουλάχιστον... ποιο είναι το άσμα..να το ακούσουμε αλλιως...
(αποφασισμένη να γράψω σχόλιο...)

Κυκλοδίωκτον είπε...

Ακανόνιστη, κάτι έχεις εσύ με τα βίντεό μου. Ή τους βρήκες τρίχα ή μαλώσατε ή (ακόμα καλύτερα) να μου μάθεις να ανεβάζω σωστά τα βίντεο!

Στίχοι: Μ. Ρασούλης
Πολλές φορές βαθιά αναρωτήθηκα
τριγύρω οι άνθρωποι αν μ’ αγαπούνε
για ό,τι φαίνομαι η αν αληθινά
για ό,τι είμαι εγώ, κοντά μου ζούνε

Κι όμως να που δεν ξέρω
ποιος εγώ, κι υποφέρω
νοιώσε με, σώσε με
κι ό,τι θες στο προσφέρω

Πολλοί ορκίστηκαν πως μ’ αγαπήσανε
γιατί κατάλαβαν ποιος είμαι τάχα
και σαν τους πίστεψα, μ’ εγκαταλείψανε
ανάγκη μ’ είχανε, αυτό μονάχα.

Στο καλό να πάνε και να τους τύχουν τα καλύτερα!
(Αυτό δεν ήταν του στιχουργού, αλλά δική μου ειλικρινής πρόσθεση-πρόθεση.)

aKanonisti είπε...

Τραγουδάραααααααααα
Ευγε!!!!!!
Λατρεύω τον Ρασούλη...
και αυτό είναι από τα καλυτερά του!!!

Ανώνυμος είπε...

τι λε ρε παιδι μου.... τωρα συγκινηθηκα... ετσι μου ερχεται να κλαψω με μαυρο καταμαυρο πισσα δακρυ

Ανώνυμος είπε...

http://www.youtube.com/watch?v=dbI5K0AzNHI&feature=related

αυτο ειναι το τραγουδι για ολες τις ημερες τις εβδομαδας, να ακουγεται συνεχεια στο χωρο σου μεχρι να ενηλικιωθει η παιδικοτητα ..σου.. του.. της.. οο

Κυκλοδίωκτον είπε...

@Ακανόνιστη, δεν είδα καμιά συμβουλή για τα βίντεο, οπότε μην παραπονεθείς άμα δεν δεις τα επόμενα.

@Ανώνυμε, μη μου μαυρίζεις κι εσύ το μπλογκ. Αυτό άστο πάνω μου. Μια χαρά τα καταφέρνω.
Η παιδικότητά μου το είδε το τραγούδι και θα σε ενημερώσω για τα αποτελέσματα της ενηλικίωσης.

Ανώνυμος είπε...

Αυτο για το μαυρισμα του blog δε το ηξερα... συγνωμη!!!!! Αλλα σηκωσε και εσυ μια επιγραφη, μια ταμπελα, κατι σε οδηγιες δηλ να καταλαβουμε τι επιτρεπεται να γραφουμε στο Blog και τι οχι...

Οσο για το τραγουδι δε χρειαζεται η παιδικοτητα σου να δει τιποτα... ΝΑ ΤΟ ΑΚΟΥΣΕΙ ΜΠΟΡΕΙ??? Για να μην τα κουσει απο αλλου αυτα που λεει ...το τραγουδι

ΔΗΛΗΤΗΡΙΟ!!! Αλλα δε φταει τιποτα το Blog να φαρμακωνεται με το δηλητηριο που αποβαλει ο οργανισμος μου... το φιδι...... ΕΜΕΝΑ δαγκωσε οχι το Blog...

aKanonisti είπε...

Ωπα....
Νατα και τα σεξουαλικα υπονοούμενα...
Πάει η παιδικότητα σου Κυκλοδίωκτη...φόρεσε μαύρα (εσωρουχα) και άρχισε το άγριον σεχ..
Χαχαχαχαχαχαχαχαχα

Ανώνυμος είπε...

aKanonisti aKanonisti εσενα εχω βαλει στον οφθαλμο, το λεγομενο ματι, οχι τη Κυκλοδίωκτη, μη κοιτας που δεν εκδηλωνομαι

aKanonisti είπε...

Δεν ξέρεις την τύφλα σου babe...
αλλά... οκ... μείνε στην αυταπάτη σου...
δεν την χαλάμε.. γιατί ειναι διασκεδαστικη... (ακομα)
Η κυκλοδίωκτη... είναι καλός άνθρωπος..
ελάχιστους θα συναντίσεις στην ζωή σου.. μη το γαμας.. είναι κρίμα...
σεβάσου ότι δεν μπορείς να έχεις και να γίνεις...

Υ.Γ. σόρυ βρε φιλενάδα.. αλλά.. είμαι αθυρόστομη...
Ρίξε αύριο μία και γαμω τις κουλτιουριαρικες αναρτήσεις... να σβήσεις το δικό μου λεξιλόγιο...

ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ είπε...

Oi στίχοι του τραγουδιού πράγματι ανατροφοδοτούν το παράπονο που πότε πότε μας μας πιάνει και το γαληνεύουν, αφού κάποιος,(ο στιχουργός) λέει ξεκάθαρα όσα αφηρημένα και θολά νιώθουμε. Ο Μαϊντανός Λαζόπουλος πράγματι δεν χρειαζόταν, αλλά αφού δε γίνεται αλλιώς.. Κατά τα άλλα γουστάρω και τον ωραίο χαβαλέ που γίνεται στο Βλογκ.

Κυκλοδίωκτον είπε...

Ανώνυμε, ακανόνιστη, Φαίδωνα, συγκλονίστηκα τόσο από το βίντεο της επόμενης ανάρτησης που μου κόπηκε η διάθεση για οποιοδήποτε ανάλαφρο σχόλιο.

ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ είπε...

Kyκλοδίωκτη, έτσι διαφημίζεις τήν επόμενη ανάρτησή σου; Εγώ πάντως ότι και να κάνεις θα έρθω..