Τετάρτη, 27 Απριλίου 2011

Χρόνια Πολλά! (...πριν)




Συνοδοιπόρος στον "τόκο εν τω καλώ"
και στον "τόκο εν τη ψυχή"
ξέχασες τον Πλάτωνα
δίπλα στο ματσάκι με τα μυριστικά.
Τού 'πρεπε άραγε
ακούσια δέηση θυμιαστική
πριν ζυγώσει
τον απρόσεχτο νου μου;

4 σχόλια:

Αέρας είπε...

Επιτέλους και ένας αληθινά μεγάλος
μύστης και ποιητής και φιλόσοφος σε ταιριαστό σκηνικό , μετά τα φιλοσοφικά αποκαΐδια που κυκλοφορούν. Αυτή είναι η μεγάλη δεξαμενή. Από αυτήν θα αντλούμε στους αιώνες.

Κυκλοδίωκτον είπε...

Αέρα, αντιγράφω από το ίντερνετ την εξήγηση για τον τόκω εν τω καλώ και τον τόκο εν τη ψυχή:

Για να υπογραμμίσει ο Πλάτωνας το στοιχείο της υπαρξιακής αλλαγής που προωθούν τα κείμενά του, το Συμπόσιο κατά κύριο λόγο, χρησιμοποιεί την εικόνα του «τόκου». Ο άνθρωπος πρέπει να «γεννηθεί» ξανά, κατά τη διάρκεια της ζωής του. Με επίμονες προσπάθειες, με ταλαιπωρίες που καταβάλλει ( Συμπόσιο 210e ), πρέπει να περάσει από δύο υπαρξιακά ορόσημα, πρώτα «να γεννηθεί μέσα στο ωραίο» ( τόκος εν τω καλώ ), και μετά «να γεννηθεί μέσα στη ψυχή» ( τόκος εν τη ψυχή ). Η αναγκαία αλλαγή ξεπερνά κάθε διανοητική προσέγγιση. Αφορά αλλαγή της ουσίας της ύπαρξης, αφορά ακόμα και αλλαγές στις βιολογικές διεργασίες του σώματος. Η αλλαγή είναι τόκος , όχι παιδεία . Δεν αφορά «γνώσεις» αλλά μόνο «γνώση του εαυτού».

Αέρας είπε...

Έτσι όπως τα λες είναι. Γι αυτό και χάρηκα που ασχολήθηκες και με ένα αληθινά μεγάλο (δύστυχώς με συντομία) και όχι μόνο με τους περαστικούς φιλοσόφους του εμπορίου. Η ανθρωπότητα κέρδισε και κερδίζει από τον Πλάτωνα σε πολλαπλές εκφάνσεις του ανθρώπινου βίου.

Κυκλοδίωκτον είπε...

Δυστυχώς, δεν ασχολήθηκα.
Μόνο ξαναθυμήθηκα κάτι που είχα γράψει το 2005...